കുട്ടികളിലെ അലർജി

അലര്ജി പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളില് ഇന്ന് ഏറ്റവും പ്രചാരം ലഭിച്ച ഒരു വൈദ്യ വിഭാഗമാണ് പീഡിയാട്രിക് അലര്ജി അഥവാ കുട്ടികളിലെ അലര്ജി വിവിധ തരം അലര്ജികളാല് കഷ്ടപ്പെടുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള് നമ്മുടെ നാട്ടിലും കുറവല്ല. അലര്ജി രോഗനിര്ണ്ണ യവും ചികിത്സാരീതികളും ശാസ്ത്രീയമായി ഇന്ന് ഏറെ വികസിച്ചിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ തെറ്റിദ്ധാരണകളും അജ്ഞതയും മൂലം ബഹഭൂരിപക്ഷം കുട്ടി കള്ക്കും ശാസ്ത്രീയമായ ചികില്സ യഥാസമയം ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

നിര്ത്താതെയുള്ള മൂക്കൊലിപ്പ്, തുടര്ച്ചയായുള്ള തുമ്മല്, കണ്ണിനും മൂക്കിനും ചൊറിച്ചില്, ചുമ, വലിവ്, മൂക്കടപ്പ്, തൊലിപ്പുത്ത് ദീര്ഘകാലം നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന ചൊറിച്ചില് ഇവയെല്ലാം അലര് ജിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളാകാം. കേള്ക്കുമ്പോള് നിസ്സാരമായി തോന്നുമെങ്കിലും, ഒരു കുട്ടിയുടെ ശാരീരിക മാനസിക അവസ്ഥകളില് ഇവ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം ചെറുതല്ല. പൂക്കളോടും, പൂമ്പാറ്റകളോടും മണ്ണിനോടും കളിച്ചു വളരേണ്ട പ്രായത്തില് അലര്ജി രോഗങ്ങള് സ്യഷ്ടിക്കുന്ന നിയന്ത്രണരേഖകള് അക്ഷരാര്ത്ഥത്തില് തന്നെ അവരുടെ ബാല്യത്തിന്റെ തിളക്കം തന്നെ കെടുത്തിയേക്കാം.

അലര്ജികള് പലതരം 1. അന്തരീക്ഷത്തിലുള്ള അലര്ജന്സ് മൂലമുള്ളവ വീട്ടിലുള്ള പൊടി, ചെള്ള്, പ്രാണികളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങള് പരിത്തി, പൂപ്പല്, പട്ടി, പൂച്ച തുടങ്ങിയവയുടെ രോമങ്ങള്, പൂമ്പൊടി തുടങ്ങി അന്തരീക്ഷത്തിലുള്ള വിവിധ തരം അലര്ജന്സ് ശ്വസിക്കുന്നത് മൂലമുള്ള അലര്ജി.

2. ഭക്ഷണപദാര്ത്ഥങ്ങളോടുള്ള അലര്ജി. കൊച്ചു കുട്ടികളില് പശുവിന് പാലിനോടുള്ള അലര്ജി വളരെ സാധാരണമാണ്. സാധാരണഗതിയില് കുഞ്ഞ് വളരുന്നതിനൊപ്പം ഇത് സ്വയം മാറാറുമുണ്ട്. മുട്ട, കടല, മല്സ്യം(ചെമ്മീന്, ഞണ്ട്, കടുക്ക) ഗോതമ്പ്, പയര് എന്നിവയാണ് സാധാരണയായി കുട്ടികളില് അലര്ജിയുണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണപദാര്ത്ഥങ്ങള്, പ്രിസര്വേറ്റീവുകള്, തുടങ്ങിയവയും ഭക്ഷ്യ അലര്ജി ഉണ്ടാക്കിയേക്കാം. ശരീരം ചൊറിഞ്ഞു തടിയ്ക്കുക, വായിലും നാവിലും ചൊറിച്ചില്, ഛര്ദ്ദി, വയറു വേദന, വയറിളക്കം എന്നിവയാണ് ഭക്ഷ്യ അലര്ജിയുടെ പ്രധാനലക്ഷണങ്ങള്.

3. ത്വക് അലര്ജി തൊലിപ്പുറമേയുള്ള അലര്ജി കുട്ടികളില് 3 തരത്തില് കാണാം.

. എക്സിമ അഞ്ചുവയസ്സിനു താഴെയുള്ള കുട്ടികളിലാണ് ഇത് കൂടുതലും കാണുന്നത്. മുഖത്തും, കൈകാലുകളിലും ചൊറിഞ്ഞു പൊട്ടുന്നതാണ് ലക്ഷണം. ഇത്തരം കുട്ടികളില് ഭാവിയില് ആസ്തമവരാനുള്ള സാധ്യത വളരെകൂടുതലാണ്.

. കോണ്ടാക്റ്റ് ഡെര്മറ്റൈറ്റിസ് അലര്ജനുകളുമായി നേരിട്ടുള്ള സ്പര്ശനമോ സാമീപ്യമോ മൂലം ഉണ്ടാവുന്നത്.

. അര്ട്ടിക്കേരിയ തൊലിപ്പുറമേ ചൊറിച്ചിലോട് കൂടിയ പൊങ്ങിയ പാടുകളായി കാണപ്പെടുന്നവ.

എന്താണ് അലര്ജി?

സാധാരണ ആള്ക്കാരില് നിരുപദ്രവകാരികളായ ചില പദാര്ത്ഥങ്ങളെ അക്രമികളായി കണ്ട് അവയ്ക്കെതിരെ ശരീരം അമിതമായ ആവേശത്തോടെ പ്രതികരിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് അലര്ജി. ശരീ രത്തിന്റെ ഒരു തരത്തിലുള്ള വികലമായ പ്രതിരോധ പ്രവര്ത്തനമാണ് അലര്ജി. അലര്ജിയ്ക്കു കാരണമാകുന്ന വസ്തുക്കളെ അലര്ജനുകള് എന്നു പറയുന്നു.

അലര്ജി പരിശോധന 1. അലര്ജി സ്കിന് ടെസ്റ്റിംഗ് ഏതൊക്കെ വസ്തു ക്കളോടാണ് ശരീരം അമിതമായി പ്രതികരിക്കുന്നത് എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാനുള്ള പരിശോധനയാണ് അലര്ജി സ്കിന് ടെസ്റ്റിംഗ്.വിവധതരം അലര്ജ നുകള് തൊലിപ്പുറമേ ചെറിയ അളവില് കുത്തിവ ച്ച് ചുറ്റും ഉണ്ടാവുന്ന റിയാക്ഷന് വിലയിരുത്തിയാ ണ് ഇത് സാധിക്കുന്നത്.കുട്ടിയുടെ താമസസ്ഥലം, ചുറ്റുപാടുകള്, രോഗത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങള്, ഇവയെല്ലാം കണക്കിലെടുത്താണ് ഒാരോ രോഗി യ്ക്കും ടെസ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ട അലര്ജനുകള് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, വീട്ടു പൊടി ചെള്ള്, പാറ്റ തുടങ്ങിയ പ്രാണികള്, പൂച്ച, പട്ടി എന്നിവയുടെ രോമങ്ങള്, വിവിധതരം പൂപ്പല് സ്പോറുകള്, തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, ആവണക്ക്, മുള്ളന് ചീര പൂവര്ഗ്ഗങ്ങള് എന്നിവയുടെ പരാഗങ്ങള് എന്നിങ്ങനെ വിവിധതരം അലര്ജനുകളില് നിന്നും പ്രത്യേകം ലാബോറട്ടറികളില് തയ്യാറാക്കുന്ന അലര്ജന് സത്തകളാണ് ടെസ്റ്റിംഗിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നല്ല ഗുണനിലവാരമുള്ള അലര്ജന് സത്ത ഉപയോഗിച്ച് ശരിയായ രീതിയില് ചെയ്യുകയാണെങ്കില് വളരെ സൂക്ഷ്മമായി അലര്ജി ഉണ്ടാക്കുന്ന വസ്തുക്കള് വരെ കണ്ടു പിടിക്കാന് സാധിക്കുന്നു.

അലര്ജി രക്തപരിശോധന

ഒാരോ തരം അലര്ജനുകള്ക്കും അനുപാതികമായി രക്തത്തിലെ . എന്ന ആന്റിബോഡിയുടെ അളവിലുള്ള ഉയര്ച്ച നോക്കി രോഗനിര്ണ്ണയം നടത്തുന്ന രീതി. സ്കിന് ടെസ്റ്റിനെ അപേക്ഷിച്ച് ചിലവ് കൂടുതലാണ്.

സ്കിന് പാച്ച് ടെസ്റ്റ്

തൊലിപ്പുറമേയുള്ള കോണ്ടാക്റ്റ് അലര്ജിയുടെ കാരണം കണ്ടു പിടിക്കാന് നടത്തുന്ന ടെസ്റ്റ്.

മരുന്നുകളോടുള്ള അലര്ജി

ഇത്തരം അലര്ജി വരാനുള്ള സാധ്യത മുതിര്ന്നവരേക്കാള് കുട്ടികളില് കൂടുതലാണ്. പെന്യിലിന്, സള്ഫാ, ആസ്പിരിന്, ചില വേദനസംഹാരികള് തുടങ്ങിയവയാണ് സാധാരണയായി അലര്ജിയുണ്ടാക്കുന്നത്. മരുന്നുകളോട് അലര്ജി ഉണ്ടായിട്ടുള്ള കുട്ടികള്, പ്രസ്തുത മരുന്നുകളുടെ വിവരം ഒരു കാര്ഡില് എഴുതിവയ്ക്കുകയും ഭാവിയില് മറ്റു രോഗങ്ങള്ക്കായി ചികിത്സ തേടുമ്പോള് ഡോക്ടറെ ഈ കാര്ഡ് കാണിക്കേണ്ടതും അത്യാവശ്യമാണ്.

വിഷം അലര്ജി

കടന്നല്, തേനിച്ച, തേള്, ചിലതരം ഉറുമ്പുകള് എന്നിവയുടെ വിഷത്തിനോട് ചിലര്ക്ക് ഗുരുതരമായ അലര്ജി ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. അലര്ജിയുടെ യഥാര്ത്ഥ കാരണം കണ്ടുപിടിക്കാനായി ഉള്ള വിവിധ ടെസ്റ്റുകള്.

അലര്ജി ചികിത്സയിലെ വിവിധ ഘടകങ്ങള് 1. അലര്ജിയുണ്ടാക്കുന്ന വസ്തുക്കള് ഒഴിവാക്കുക

2. മരുന്നുകള്

3. അലര്ജി വാക്സിനേഷന്

അലര്ജനുകള് ഒഴിവാക്കുക എന്നത് കുട്ടികളില്അത്ര പ്രായോഗികമല്ല. എങ്കിലും അലര്ജി രോഗങ്ങളിലെ ഒരു പ്രധാന വില്ലനായ വീട്ടു പൊടിയും, ചെള്ളിനെയും നേരിടുന്നതിന് നിരവധി കാര്യങ്ങള് ചെയ്യാം. അലര്ജിയുള്ള കുട്ടിയുടെ കിടപ്പുമുറിയില് നിന്നും പുസ്തങ്ങള്, കട്ടിയുള്ള കര്ട്ടനുകള്, അലമാര, കാര്പ്പറ്റ് എന്നിവ ഒഴിവാക്കുക. കിടക്ക, തലയണ എന്നിവയ്ക്ക് നേര്ത്ത റെക്സിന് കൊണ്ടുള്ള കവര് തയ്പിച്ച് ഇടുക. തുന്നിയ സ്ഥലത്ത് പ്ളാസ്റ്റര് ഒട്ടിച്ച് ഭദ്രമാക്കുക.

ആഴ്ചയിലൊരിക്കല് ഫാന് തുടയ്ക്കുക. വളര്ത്തുമ്യഗങ്ങളെ വീടിനുള്ളില് ഒഴിവാക്കുക. മുട്ട, പശുവിന് പാല്, ഇറച്ചി, ചെമ്മീന്, ഞണ്ട്, കക്കയിറച്ചി തുടങ്ങിയവ ഒരു വയസ്സിനു താഴെയുള്ള കുട്ടികള്ക്ക് കൊടുക്കാതിരിക്കുക. കഴിയുന്നത്രകാലം മുലയൂട്ടുക. പില്ക്കാലത്തെ അലര്ജി രോഗങ്ങളെ തടയാന് ഇത് സഹായകമാവും. വളരെ ഫലപ്രദമായ ധാരാളം മരുന്നുകള് അലര്ജി ചികിത്സയ്ക്ക് ഇപ്പോള് ലഭ്യമാണ്. ഗുളിക, മൂക്കിലടിക്കാനുള്ള സ്പ്രേ,തുള്ളി മരുന്ന്, കുത്തിവയ്പ്പ് എന്നിങ്ങനെ വിവിധ രൂപങ്ങളില് ഇവ ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു.

എന്താണ് അലര്ജി വാക്സിനേഷന്? അലര്ജി ടെസ്റ്റിലൂടെ കണ്ടെത്തുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട അലര്ജനുകളെ കുത്തിവയ്പിന്റെ രൂപത്തില് വളരെ ചെറിയ അളവില് തുടങ്ങി, സാവധാനം അതിന്റെ അളവ് കൂട്ടി, അലര്ജിയുണ്ടാക്കുന്ന വസ്തുവുമായി ശരീരത്തിനെ പൊരുത്തപ്പെടു ത്തുന്ന രീതിയാണ് അലര്ജി വാക്സിന്.

അലര്ജി മൂലമുണ്ടാകുന്ന ആസ്തമ, നാസിക അവര്ജി, എന്നിവയ്ക്ക് വളരെ ഫലപ്രദമായി ലോകം മുഴുവന് ചെയ്തു വരുന്ന ചികിത്സ രീതിയാണിത്. തുടര്ച്ചയായുള്ള കുത്തിവയ്പ്പുകള്ക്ക് പകരം മരുന്ന് നാവിനടിയില് വച്ച് അലിയിക്കുന്ന സബ്ലിംഗ്വല് ഇമ്മ്യുണോതെരാപ്പിയും ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്.

അലര്ജി ചികിത്സയിലെ വെല്ലുവിളികള് 1. മണ്ണിലും പൊടിയിലും കളിയ്ക്കുകയും പുതിയ ഭക്ഷണസാധനങ്ങള് പരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രായമായതിനാല് അലര്ജന് നിയന്ത്രണം താരതമ്യേന ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.

2. സ്വന്തം രോഗലക്ഷണങ്ങള് ക്യത്യമായി പറയുക എന്നത് ചെറിയ കുട്ടികളില് അസാധ്യമായതിനാല് രോഗനിര്ണ്ണയവും തുടര് ചികില്സയും ദുര്ഘടമാകുന്നു.

3. ഇന്ഹേലര്, മൂക്കിലടിക്കുന്ന സ്പ്രേ, അലര്ജി വാക്സിന് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള മാതാപിതാക്കളുടെ അനാവശ്യ ഭയവും തെറ്റിദ്ധാരണകളും മൂലം യഥാസമയത്ത് ക്യത്യമായ ചികിത്സ കൊടുക്കുന്നതും തടസ്സപ്പെടുന്നു. കുട്ടികളിലെ അലര്ജി തുടക്കത്തിലെ ചികില്സിക്കുന്നത് വളരെ അത്യാവശ്യമാണ്.

പ്രക്യതിയിലെ നിറങ്ങളും, മണങ്ങളും, രുചികളും ഒരോ കുട്ടിയുടെയും അവകാശമാണ്. ഏറ്റവും മെച്ചപ്പെട്ട ചികില്സ, ഏറ്റവും നേരത്തെ നല്കി നിങ്ങളുടെ കുട്ടിയെ അലര്ജിയിന് നിന്നും മോചിപ്പിക്കുക.

കുട്ടികളിലെ അലര്ജി തടയാന് അലര്ജിയുടെ വിഷമതകള് കൊണ്ട് വലയേണ്ടി വരുന്നത് കുട്ടികളെയും മാതാപിതാക്കളെയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ബുദ്ധിമുട്ടും പ്രതിസന്ധിയും ഉണ്ടാക്കുന്നു. കുട്ടികളിലെ അലര്ജിക്ക് വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധ നല്കണം. അച്ഛനോ, അമ്മയോ അലര്ജി യുള്ളവരാണോ? എങ്കില് കുട്ടികള്ക്ക് അലര്ജിയു ണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്. അലര്ജിക്കു കാരണമാകുന്ന ജീന് തലമുറകളായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നതാണിതിന്റെ കാരണം. കുട്ടികളില് ഏറെപ്പേരിലും പൊതുവേ കണ്ടുവരുന്നത് പൊടി കൊണ്ടുള്ള അലര്ജിയാണ്.

മണ്ണിലും പൊടി നിറഞ്ഞ സാഹചര്യങ്ങളിലും കളിക്കുന്ന കുട്ടികള് പലപ്പോഴും ഇതേക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാ റില്ല. എന്നാല് മാതാപിതാക്കള് അലര്ജിയുള്ള കുട്ടികളെ കഴിവതും പൊടിയടിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുമായി ഇടപഴകാന് അനുവദിക്കരുത്. അതേസമയം വീടും കുട്ടിയുടെ പഠനമുറിയും പൊടിയില്ലാതെ സൂക്ഷിക്കുകയും വേണം. കുട്ടിയുടെ ബെഡ്, തലയണ എന്നിവയ്ക്ക് പൊടി കടക്കാത്ത വിധത്തിലുള്ള കവറു കള് തയ്പിച്ചിടുക. ഈ കവറുകള് രണ്ടാഴ്ചയിലൊന്നെങ്കിലും കഴുകി വൃത്തിയാക്കണം. രണ്ടാഴ്ചയില് ഒരു തവണ വീതം കുട്ടിയുടെ പുതപ്പ്, ബെഡ്ഷീറ്റ് എന്നിവ ചൂടുവെള്ളത്തില് അലക്കുക. ഭിത്തിയില് കലണ്ടര്, പെയ്ന്റിങ്ങുകള് എന്നിവ തൂക്കിയിടുന്നത് ഒഴിവാക്കുക.

വസ്ത്രങ്ങള് അഴയില് തൂക്കിയിടരുത്. അവ മടക്കി അലമാരയില് തന്നെ വയ്ക്കുക. മുഷിഞ്ഞ തുണികളും മടക്കിത്തന്നെ വയ്ക്കണം. പഠനമുറിയില് അത്യാവശ്യത്തിനുള്ള പുസ്തകങ്ങളും ബുക്കുകളും മാത്രം സൂക്ഷിക്കുക. അലര്ജി പ്രശ്നമുള്ള കുട്ടികളുണ്ടെങ്കില് മുറിയില് കാര്പറ്റ് ഒഴിവാക്കണം. വാതി ലുകള്ക്കും ജനലുകള്ക്കും കട്ടി കൂടുതലുള്ള കര്ട്ടന് ഇടരുത്. അവയിലടിഞ്ഞു കൂടുന്ന പൊടി തട്ടിക്കളയാന് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. അതേസമയം കനം കുറഞ്ഞ കര്ട്ടന് ഉപയോഗിച്ചാല് പൊടി നീക്കം ചെയ്യുന്നതി ന് എളുപ്പമാണ്. നായ്, പൂച്ച, വളര്ത്തുപക്ഷികള്... കുട്ടികള്ക്ക് എത്രയെത്ര ഓമനകളാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുതിര്ന്നവരേക്കാള് കൂടുതലായി വളര്ത്തുമൃഗങ്ങള് മൂലം അലര്ജിയുണ്ടാകുന്ന ത് കുട്ടികളിലാണ്. കുട്ടികള് ഇവയെ ധാരാളം സമയം ഓമനിക്കുകയും അടുത്തിടപഴകുകയും ചെയ്യു ന്നത് അലര്ജിയെ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുന്നു. പശുക്കള്, എരുമ എന്നീ മൃഗങ്ങളെ വീട്ടില് വളര്ത്തുന്നു ണ്ടെങ്കില് അവയും അലര്ജിക്കു കാരണമാകാം. തുമ്മല്, ശരീരമാകെ ചൊറിഞ്ഞുപൊന്തല്, ശരീരമാ കെ ചുവന്നു തടിക്കല് എന്നിവയാണ് പെറ്റ് അലര്ജിയുടെ പൊതുവായ ലക്ഷണങ്ങള്. ഇവ ആസ്ത്മ യായി മാറാം. ഇതോടൊപ്പം ജലദോഷം, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസംമുട്ടല് എന്നിവയും വരാവുന്നതാണ്. വളര്ത്തുപക്ഷികളുടെയും മറ്റും തൂവലുകളാണ് കുട്ടികളില് അലര്ജിയുണ്ടാക്കുന്നത്.

ഇതില് കോഴിയും ഉള്പ്പെടുന്നുണ്ട്. പൂച്ചയുടെ ഉമിനീരില് അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഒരു പദാര്ത്ഥമാണ് അലര് ജിയുണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് വിദഗ്ധര് പറയുന്നു. ഇത് ഒരു തരം ആസ്ത്മയുണ്ടാക്കുമത്രേ. നായയുടെ രോമ ങ്ങളിലും ഉമിനീരിലുമാണ് പ്രധാന അലര്ജന് അടങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. നായയുമായി അടുത്തിടപഴകുന്ന കുട്ടികളില് നേസല് അലര്ജി, വലിവ്, കണ്ണുകള്ക്കു ചൊറിച്ചില്, നായയുടെ ഉമിനീര് പറ്റിയ ഭാഗം ചൊറിഞ്ഞു തിണര്ക്കുക എന്നീ അസുഖങ്ങള് ഉണ്ടാകാം. പശുവിന്റെ രോമങ്ങളും മൂത്രവുമാണ് പൊതുവേ അലര്ജിയുണ്ടാക്കുന്നത്. കൈകളിലെ തിണര്പ്പാണ് ലക്ഷണം

ആസ്ത്മ, അലര്ജിരോഗങ്ങള് എന്നിവ ബാധിച്ചിട്ടുള്ള കുട്ടികള് പൂച്ചയുമായി സമ്പര്ക്കം നിര്ബന്ധമാ യും കുറയ്ക്കണം. വളര്ത്തുമൃഗങ്ങളുമായി കുട്ടികളെ കഴിയുന്നത്ര അകറ്റി നിര്ത്തുക. അലര്ജി ലക്ഷ ണങ്ങള് കുറഞ്ഞുകൊള്ളും. വളര്ത്തുമൃഗങ്ങളെ കഴിയുന്നതും വീട്ടിനുള്ളില് കയറ്റരുത്. അവയെ ദിവ സവും കുളിപ്പിച്ച് വൃത്തിയാക്കണം. നിര്ബന്ധമായി ആഴ്ചയിലൊന്നു വീതമെങ്കിലും കുളിപ്പിക്കണം. അവയെ കുളിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്, ആ സമയത്ത് നമ്മള് ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രം മാറണം.

ഡയപ്പറും വളര്ത്തുമ്യഗവും കുട്ടികളിലെ അലര്ജിക്കു പ്രധാനകാരണം വീട്ടിലെ പൊടിയും വളര്ത്തുമൃഗങ്ങളുടെ സാമീപ്യവും. പട്ടികളെയും പൂച്ചകളെയുമെല്ലാം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കളിക്കുമ്പോള് അവരറിയാതെ തന്നെ ഉള്ളിലേക്കു പോകുകയാണ് അലര്ജിക്കു കാരണമാകുന്ന ഘടകങ്ങള്. നാപ്പി അലര്ജിയും കുട്ടികളില് സാധാരണമാണ്.

മണിക്കൂറുകളോളം തുടര്ച്ചയായി ഡയപ്പറുകള് ഉപയോഗിക്കുന്നതു മൂലമാണിത്. കരപ്പനെന്നു വിളിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥയും കൃത്യമായ കാരണം പറയാനാകില്ലെങ്കിലും ഒരു തരത്തില് അലര്ജി തന്നെ. കുട്ടികളുടെ ജലദോഷത്തിനും കഫക്കെട്ടിനും കുറുകലിനും പിന്നിലുള്ള പൊടിയുടേയും മറ്റും സ്വാധീനം തള്ളിക്കളയാനാകില്ല.

അകത്തും പുറത്തും മുന്കരുതല് വീടിനകത്തും മുറികളിലും സ്വീകരിക്കാവുന്നചില മുന്കരുതലുകള്: കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് അലര്ജിയുണ്ടാ കുന്ന വസ്തുക്കള് പരമാവധി ഒഴിവാക്കുകയും അകറ്റി നിര്ത്തുക.

1 വീടിനുള്ളില് പുകവലി പാടില്ല. രൂക്ഷമായ ഗന്ധങ്ങള്, പാചകമുറിയിലെ പുക, മണമുളള ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള് എന്നിവ സൂക്ഷിക്കുക.

2 കൊതുകു തിരിയും ചന്ദനത്തിരിയും കത്തിക്കരുത്.

3 മൃഗങ്ങളുടേയും പക്ഷികളുടേയും സാമീപ്യം കുറക്കുക, വളര്ത്തു മൃഗങ്ങളെ വീടിനകത്തു നിന്ന് ഒഴിവാക്കുക.

4 കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുറിയില് കമ്പിളി പുതപ്പ്, കാര്പെറ്റുകള് എന്നിവ ഉപയോഗിക്കരുത്. പഞ്ഞിമെത്ത, പഞ്ഞി കൂടുതലായ തലയിണകള് ഒഴിവാക്കുക.

5 ഏതെങ്കിലും ചെടിയുടേയോ മരത്തിന്റേയോ പൂമ്പൊടി ശല്യമാകുന്നുവെങ്കില് അത് പരിസരത്തു നിന്നു മാറ്റുക.

6 വീടിനകത്ത് പൊടിയധികം തങ്ങിനില്ക്കാത്ത വിധത്തിലുള്ള ഫര്ണിച്ചര് ഉപയോഗിക്കുക. കുഷനിട്ടു ഭംഗി വരുത്താത്ത തടിക്കട്ടിലും കസേരയുമൊക്കെയാണ് നല്ലത്. ഇവയില് പൊടി കുറവായിരിക്കും.

7 പൊടി കെട്ടിക്കിടക്കാനിടയുള്ള കാര്പെറ്റ്, ജനല് കര്ട്ടന് പോലുള്ള വസ്തുക്കള് ഒഴിവാക്കുക.

8 തലയിണകളും പുതപ്പുകളും കമ്പിളികളും ആഴ്ചയിലൊരിക്കലെങ്കിലും സൂര്യപ്രകാശത്തില് ഉണക്കുക .

അലര്ജിക്കു മൂന്നു വഴി മൂന്നു രീതികളിലാണ് അലര്ജി നമ്മെ കടന്നാക്രമി ക്കുക. ഭക്ഷണത്തിലൂടെയും ശ്വാസത്തിലൂടെയും (വായുവിലൂടെ), ത്വക്കിലൂടെയും. ബാഹ്യകാരണ ങ്ങളെന്നും ആന്തരികകാരണങ്ങളെന്നും ഇതിനെ തരംതിരിക്കാം. ശരീരത്തില് നേരിട്ടുതട്ടുന്നതുമൂലം അലര്ജി ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് ബാഹ്യകാര ണമെന്നതിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ഉള്ളില്നിന്നുണ്ടാകുന്ന അലര്ജി സ്വഭാവങ്ങളാണ് ആന്തരികകാരണങ്ങള്. ഭക്ഷണം തന്നെയാണിതില് പ്രധാന വില്ലന്. കക്ക, ഞണ്ട് തുടങ്ങിയവ ചിലര് ക്ക് അലര്ജിക്കു കാരണമാകുമ്പോള് സോയാബിനോ പാലോ മുട്ടയോ ഒക്കെയാകാം വേറൊരാള്ക്ക് അലര്ജിയുണ്ടാക്കുക. മുന്തിരി, പൈനാപ്പിള് തുടങ്ങിയവ വരെ അലര്ജിക്കു കാരണമാകാറുണ്ട്. ചില ജ്യൂസുകള് കഴിച്ചാല് വായും നാക്കും ചൊറിയുന്നത് അലര്ജിയുടെ ലക്ഷണമാണ്.

ശ്വാസവായുവിലൂടെയുണ്ടാകുന്ന അലര്ജി സര്വസാധാരണമാണ്. മൂക്കിനെയും ശ്വാസകോശത്തെയു മാണിതു കൂടുതലായും ബാധിക്കുന്നത്. ചില പ്രത്യേകതരം പൂമ്പൊടികള്, പുല്നാമ്പുകള് എന്നിവ യൊക്കെ ഇത്തരം അലര്ജിക്കു കാരണമാകുന്നു. ഇംഗണ്ടില് പുല്ലുകള് പൂക്കുന്ന കാലം സ്ഥിരമായ അലര്ജിക്കാലമാണത്രേ. അതിനാലിവയെ 'സീസണല് അലര്ജി' എന്നാണവര് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. മറ്റൊരു വില്ലന് വീട്ടിലെ പരവതാനികളും ജാലകവിരികളുമാണ്. ഇവയില് അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന പൊടിയാ ണ് കുഞ്ഞുകുട്ടികള് മുതല് വലിയവരെ വരെ ബാധിക്കുന്ന പല അലര്ജികളിലേക്കും നയിക്കുന്നത്.

സൂഷ്മദൃഷ്ടിയില് കാണാനാകാത്തവിധം ചെറിയ ചെള്ളുകള് ഇവയില് അധിവസിക്കുന്നു. ഭിത്തിയി ലെ പൂപ്പലുകളും ഇതേ കാരണത്താല്തന്നെ അലര്ജിയുണ്ടാക്കുന്നു. വീട്ടിലെ വളര്ത്തുമൃഗങ്ങളും ഇക്കാര്യത്തില് വലിയ പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. നായ്ക്കുട്ടികളുടേയും പൂച്ചകളുടേയുമെല്ലാം രോമവും ചെള്ളുമെല്ലാം ചെറിയ തുമ്മലിലേക്കും പിന്നീട് വലിയ അസ്വസ്ഥതകളിലേ ക്കും നയിക്കുന്നു. ചില വസ്തുക്കളുടെ നേരിട്ടുള്ള സ്പര്ശനം വഴിയും തൊലിയില് അലര്ജിയുണ്ടാ കുന്നുണ്ട്. ആഭരണങ്ങള് മുതല് ചെരിപ്പും വാച്ചിന്റെ പട്ടയും വരെ ചിലരെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നു. ആഭരണ ങ്ങള്, ലോഹങ്ങള്, ലതര് സ്ട്രാപ്പുകള്, റബര്, ഡിറ്റര്ജന്റുകള് എന്നിവയും അലര്ജിക്കു കാരണമാകു ന്നുണ്ട്. സ്പ്രേ, സൌന്ദര്യവര്ധകവസ്തുക്കള്, ഹെയര് ഡൈകള് എന്നിവയൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നതു കൊണ്ടും അലര്ജി രൂപപ്പെടുന്നു.

കടപ്പാട്: മനോരമ